گزارشی که اخیرا منتشر شده حاکی از تردید‌های جدی درباره امنیت تسلیحات هسته‌ای انگلیس است.

بر اساس نتایج پژوهشی که به سفارش اندیشکده شبکه رهبری اروپا (ای ال ان) انجام شده است، سامانه‌های تسلیحات هسته‌ای انگلیس هرگز از قابلیت ایمنی کامل مقابل حملات سایبری برخوردار نخواهد بود.

بنا بر این گزارش، شواهدی وجود دارد که هکرها در تلاش برای حمله به زیردریایی‌های هسته‌ای درصدد مختل کردن ارتباطات رادیویی مختص ارسال پیام تایید بوده‌اند.

اندرو فاتر استاد ارشد سیاست بین‌الملل در دانشگاه لِستر در مقاله‌ای برای ای ال ان نوشت: «در حال حاضر، بالاترین نگرانی و بدترین حالت ممکن این است که هکرها به نوعی در عملکرد زیردریایی یا سلاح‌هایی که حامل آن‌ها است اختلال ایجاد می‌کنند.

دکتر فاتر افزود: «زیردریایی‌های انگلیس مرتبا پیام‌های رادیویی را از سمت ساحل دریافت می‌کنند که به لحاظ نظری قابلیت هک شدن را دارند، مانند به روز رسانی‌های آب و هوایی مورد  نیاز انجام عملیات و یا فامیلی گرام‌های معمول... این امر به احتمال قریب به یقین ناشی از وجود بدافزاری است که در مرحله تدارک ساخت زیردریایی، موشک و کلاهک بر روی سیستم نصب می‌شود، و یا در زمان استقرار زیردریایی در بنادر برای تعمیرات، نوسازی و به روز رسانی نرم‌افزار.»

وی تصریح کرد: «با توجه به آنکه انگلیس در آستانه ساخت نسل بعدی زیردریایی‌های مجهز به سلاح هسته‌ای است، این چالش و حفاظت از زنجیره تامین و شرایط تعمیر و نگداری در برابر تهدید‌ها به طور خاص در مقطع کنونی باید لحاظ شود.»

پیشتر، جرمی کوربین رهبر حزب کارگر انگلیس خواستار محدودسازی فعالیت هسته‌ای در انگلیس و عدم استفاده از سلاح اتمی در زیردریایی‌ها شده بود.

کوربین گفت انگلیس می‌تواند طرح بحث‌برانگیز ناوگان زیردریایی ترایدنت خود را بدون حمل کلاهک‌های هسته‌ای ادامه دهد.

رهبر حزب مخالف یاد شده با سایر نمایندگان پارلمان انگلیس بر سر آینده سامانه‌های تسلیحات اتمی انگلیس اختلاف نظر دارد.

بر اساس گزارشی که در ماه اکتبر منتشر شد جایگزینی و حفظ برنامه بحث‌برانگیز بازدارندگی هسته‌ای انگلیس هزینه‌ای بالغ بر 167 میلیارد پوند را بر این کشور تحمیل خواهد کرد – رقمی که منتقدان بسیار بالاتر از حد انتظار می‌پندارند.

برنامه تسلیحاتی ترایدنت انگلیس در ژوئیه 1980 اعلام شد و از 1998 تنها سامانه تسلیحات هسته‌ای فعال انگلیس به شمار می‌رود. آنچه رسما به عنوان هدف این برنامه عنوان شده «تامین حداقل بازدارندگی اتمی موثر به عنوان گزینه نهایی برای جلوگیری از شدیدترین تهدیدها» است.

مخالفان نوسازی ترایدنت معتقدند با توجه به تغییر تهدیدات تروریسم جهانی و تغییرات آب و هوایی دیگر ضرورتی برای بازسازی پرهزینه بازدارنده‌های هسته‌ای وجود ندارد.